اندوه که از حد بگذرد
جایش را میدهد به یک بیاعتنایی مـزمـن!
دیـــگـر مـهـم نـیـســت،
بــــــــــودن یا نـبـــــــــودن؛
دوست داشـتــن یا نـداشـتـــن...
آنـچه اهـمـیـت دارد
کــــشــــداری رخـوتـنـاک حسی است
که دیگر تـو را به واکـنـش نمیکـشانــــد!
در آن لحظه فـقـط در سکوت غـرق می شـوی
و نـگـاه میکـنی و نـگــــــــــاه.